Witamy na naszej stronie
Nazwa Ragdoll oznacza w języku angielskim ''szmaciana lalkę ''. Nazwa oddaje doskonale charakterystyczna cechę tej rasy tzn. wiotczenie mięsni. Ragdoll podniesiony do góry rozlużnia wszystkie mięsnie i bezwładnie zwisa, oczywiscie kiedy czuje się bezpieczny i nie zagrożony.
Historia Ragdolla miała swój poczatek w latach 60 dwudziestego wieku w Kalifornii. W miejscowosci Riverside mieszkała hodowczyni kotów perskich Ann Baker. Jej sasiadka, Pani Pennels była włascicielka półdzikiej kotki o imieniu Josephine. Była to biała, długowłosa kotka podobna do angory. Pewnego razu kotka uległa wypadkowi, potracił ja samochód i została poddana leczeniu na pobliskim uniwersytecie. W trakcie leczenia udało się ja nieco oswoić. Ann Baker zauważyła, iż dzieci z miotów które przyszły na swiat po wypadku były zupełnie inne, niż wczesniejsze mioty. Kociaki były bardzo przyjazne, spokojne, ufne, dały się brać na ręce, wykazujac przy tym cechę lużnego zwisania. Ann Baker postanowiła stworzyć nowa rasę kotów. Wkrótce została włascicielka kotki o imieniu Buckwheat , a potem Raggedy Ann Fugianna . Ojcem tej ostatniej był syn Josephine Daddy Warbucks, uważany dzis za ojca ragdolli. Ann Baker rozpoczęła także akcję promowania nowej rasy , zastrzegła nazwę ''ragdoll'', przy okazji rozpowszechniajac nieprawdziwe i wręcz mityczne informacje o pochodzeniu i charakterze tej rasy. Jedna z nich mówiła, iż koty ragdoll nie odczuwaja bólu, co oczywiscie było nieprawda. Prawdziwymi prekursorami hodowców ragdolli sa Laura i Danny Dayton, którzy nabyli od Ann Baker koty, zanim zaczęła wymyslać coraz to nowe zakazy i nakazy w prawach do hodowli tych kotów. Ragdolle trafiły do Europy w 1981 roku, a do Polski w 2001 roku.
Ciało ragdolla powinno być duże, długie i muskularne. Kotki tej rasy osiagaja wagę 4 - 6 kg, a kocury 7 - 10 kg. Ragdoll rosnie powoli osiagajac pełna dojrzałosć w wieku około 3 lat. Głowa powinna być w kształcie klina ze spłaszczonym ku górze czołem, z pełnymi policzkami i prostym nosem. Uszy sredniej wielkosci z zaokraglonymi wierzchołkami i wyrażna kępka włosów na końcach. Oczy duże, owalne w kolorze niebieskim, im ciemniejsze tym lepsze. Kończyny sredniej długosci, muskularne, nogi tylnie dłuższe niż przednie. Łapki okragłe i duże z wyrażnymi kępkami włosów pomiędzy palcami. Ogon powinien być długi, im dłuższy tym lepszy, silnie owłosiony, puszysty. Futro gęste, srednio długie lub długie, miękkie, w dotyku przypominajace futro królika, na głowie i łapkach krótkie wydłużajace się od szczytu głowy poprzez kark. Dookoła szyi kryza, dłuższe futro na brzuchu i portkach.
Umaszczenie. Wszystkie ragdolle maja znaczenia point tzn. twarz , uszy , nogi i ogon sa ciemniejsze niż reszta ciała. Kociaki rodza się białe, a kolor ujawnia się po około 10 dniach i z wiekiem ciemnieje. Wyróżniamy 3 standardowe odmiany umaszczenia: Bicolour - ciemne uszy i ogon, białe łapy i brzuszek, na twarzy odwrócona litera V w kolorze białym, nos i poduszki łap różowe Colourpoint - ciemna maska, uszy, nogi, ogon, ciało bez białego koloru, oznaczenia bardzo wyrażne, nos i poduszki łap w kolorze oznaczeń Mitted - ciemna maska, uszy, ogon, białe rękawiczki na przednich łapach i białe skarpetki na tylnych łapach, biały podbródek i krawat ciagnacy się aż na brzuch
Oraz 4 podstawowe kolory oznaczeń :
Seal - ciało koloru beżowego, oznaczenia w kolorze ciemnobrazowym
Blue - ciało w kolorze niebiesko-białym, oznaczenia w kolorze niebiesko-szarym
Chocolate - ciało w kolorze kosci słoniowej, oznaczenia mleczno-czekoladowe
Lilac - ciało w kolorze magnolii, oznaczenia różowo-szare
Charakterystyka. Ragdolle to spokojne, zrównoważone koty. Sa bardzo przyjacielskie, delikatne, ufne. Szybko przywiazuja się do własciela, nie odstępuja go prawie na krok uczestniczac we wszystkim co dzieje się w domu. Sa bardzo inteligentne, reaguja na swoje imię i chętnie słuchaja naszych pochwał i reprymend, można je ułożyć a nawet nauczyć aportować. Chętnie się bawia, lubią także pieszczoty. Należa do kotów żyjacych na tzw. niskim pułapie, nie wskakuja na meble, parapety, czy firanki. Ragdolle akceptuja inne zwierzęta i dzieci, i to raczej dzieci powinny być kontrolowane w kontaktach z kotami tej rasy, aby w trakcie zabawy nieswiadomie nie skrzywdziły kociat. Ragdolle nie powinny być wypuszczane same na podwórze, gdyż ze względu na swoja ufnosć może je spotkać krzywda ze strony innych zwierzat. Sa bardzo ciche, dżwięki wydawane przez nie sa bardzo delikatne. Oczywiscie każdy kot, nawet taki jak ragdoll ma swój indywidualny charakter na który my też mamy bezposredni wpływ. Koty ragdolle można smiało polecić zarówno osobom samotnym jak i rodzinom z małymi dziećmi.
